Emerytury w Europie. W którym kraju na nie pracować

Polacy kierują się przede wszystkim wysokością dzisiejszych zarobków w danym kraju i rzadko biorą pod uwagę możliwość wypracowania emerytury w nowym miejscu zamieszkania.

A ma to tym większe znaczenie im dłużej trwa wyjazd za pracą. Dlatego warto zastanowić się nad tym, w których systemach emerytalnych uczestnictwo jest najbardziej korzystne dla polskiego pracownika wyjeżdżającego do innego kraju Unii Europejskiej.

Emerytury w Europie:

Emerytura w Niemczech

Emerytura w Anglii

Emerytura w Irlandii

Emerytura w Norwegii

Emerytura we Włoszech

Emerytura w Belgii

Emerytura w Holandii

Emerytura w Luksemburgu

Od 2011 r. Polacy mogą w pełni korzystać ze swobody przemieszczania się i podejmowania zatrudnienia na terenie całej Unii Europejskiej. Bardzo wielu naszych rodaków aktywnie wykorzystuje tą możliwość. Szacuje się, że liczba Polaków mieszkających i pracujących w innych krajach Unii wynosi ponad 2,5 mln osób.

Ma to miejsce w okresie, gdy następują poważne zmiany w europejskich systemach emerytalnych. Kryzys finansowy, problemy budżetowe państw ery post-kryzysowej, starzenie się europejskich społeczeństw oraz poważne zmiany na rynkach pracy wynikające z czwartej rewolucji przemysłowej, wymuszają reformy europejskich systemów emerytalnych.

Powszechnie stosowanym rozwiązaniem jest podnoszenie wieku emerytalnego. Ale niektóre kraje decydują się na dalej idące reformy, w tym nawet zmianę sposobu wyliczania przyszłych emerytur.

W praktyce poziom naszej emerytury w przyszłości będzie uzależniony od rozwoju gospodarczego w danym kraju, stopy zwrotu z inwestycji na lokalnych rynkach finansowych, realnego wzrostu wynagrodzeń na danym rynku pracy oraz inflacji. A są to czynniki, które mogą dość mocno się różnić pomiędzy krajami UE, nawet w ramach strefy euro.

A są to zmienne, które różnią się pomiędzy poszczególnymi krajami, nawet w ramach strefy euro.

Koordynacja systemów zabezpieczenia społecznego

Obywatele Unii Europejskiej mają prawo do swobodnego przemieszczania się i podejmowania pracy w każdym kraju należącym do Unii. Nie było by to w pełni możliwe bez koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego. Zasady tej koordynacji zawarte są w przepisach Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 883/2004 z 29 kwietnia 2004 r. (rozporządzenie podstawowe) oraz Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 987/2009 z 16 września 2009 r. (rozporządzenie wykonawcze).

Przepisy te obowiązują na terenie Unii Europejskiej od 1 maja 2010 r. Obowiązują one również w Szwajcarii (od 1 kwietnia 2012 r.) oraz Islandii, Liechtensteinie i Norwegii (od 1 czerwca 2012 r.).

Dzięki tym regulacjom prawnym uczestnictwo w krajowym systemie emerytalnym nie ogranicza swobody przenoszenia się i podejmowania zatrudnienia w innym kraju. Każdy obywatel ma możliwość kontynuowania swojej kariery zawodowej w kolejnych krajach UE.

Po przeprowadzce do innego kraju uczestniczy on w lokalnym systemie emerytalnym. Natomiast po zakończeniu kariery ostateczna wysokość emerytury ustalana jest w zależności od długości pracy i wysokości wpłacanych środków do systemów emerytalnych w kolejnych krajach.

Dzięki temu osoby pracujące w kilku państwach mogą nabyć prawo do emerytury w każdym z nich. Należy to brać pod uwagę przy wyborze, kraju w którym planujemy kontynuować naszą karierę zawodową.

Niemniej jednak warto pamiętać, że spokojną starość zapewni nam nie tylko opieranie się na państwowych systemach emerytalnych. Przede wszystkim konieczne jest wydłużanie okresu kariery zawodowej oraz dodatkowe gromadzenie oszczędności w ramach krajowego rynku emerytalnego.

Last modified: 23 lipca 2018

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *